7.   7. นานะ นานะ..ภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เจ็ด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้ผูกพันกับภาษาญี่ปุ่นนัก.. ทั้งๆที่ตอนม.ต้นก็ไม่ใคร่หลงใหลการ์ตูนตาแป๋วตามเพื่อนเท่าไหร่.. ยิ่งสมัยม.ปลายก็ไม่ได้ตามกรี๊ดหนุ่มตี๋ผมเจ็ดสีสุดขั้วฝั่งแดนอาทิตย์อุทัยอย่างใครเขา.. มันเริ่มเมื่อไหร่นะ.. นานจนจำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่ แต่ไม่นานจนลบความทรงจำทั้งหมดออกไปแน่ๆ ........................................................... ชอบ.. หนังสือญี่ปุ่น ภาษางงๆ ง่ายๆ(ทำไมง่ายแต่ทำเรางงได้น้า..) ชวนปวดหัว เรื่องราวง่ายๆ ซับซ้อน(ทำไมเรื่องง่ายๆซับซ้อนได้น้า..) อ่านจบเจ็ดรอบก็ยังไม่เข้าใจ แต่นั่นล่ะ เสน่ห์ของหนังสือญี่ปุ่น ไม่เข้าใจ แต่ เข้าถึง ทำเอาอึ้งไปนานหลังอ่านจบ ตัวหนังสือหนึ่งบรรทัด ทำเอาคิดไปไกลเป็นเจ็ดร้อยๆนาที blu / rosso / หนังสือของฮารูกิ มูราคามิ สยบความหวือหวาไว้ใต้ความเรียบง่ายได้เงียบงัน.. หนังญี่ปุ่น เนื้อเรื่องง่ายๆ ทำเอาหัวใจวายได้จริงๆ หลายเรื่องที่อบอุ่นเหลือเกิน ไม่น่าเชื่อว่าชาติที่มนุษย์ทุกคนทำงานกันเป็นเครื่องจักรขนาดนั้น จะละเอียดอ่อนได้ขนาดนี้ ฉันหลงใหลหนังญี่ปุ่นจากเรื่อง นานะ .................................................. ความจริงเรื่องนี้มีเป็นหนังสือการ์ตูนด้วย.. ซึ่งฉันอ่านก่อนดูหนัง ความจริง(อีกข้อ) ฉันมีปัญหาใหญ่เรื่องถ้าอ่านหนังสือก่อนดูหนัง..จะผิดหวังกับหนังที่สร้างจากหนังสือเล่มนั้น หรือถ้าดูหนังก่อนอ่านหนังสือ...ช่วงเวลาแสนสนุกกับการรอคอยตอนจบของหนังสือก็จะหมดไป แต่กับนานะ.. ฉันรู้สึกชื่นชมทั้งตอนที่ดูหนัง แต่ตอนที่กรีดนิ้วผ่านหน้ากระดาษ แปลกดีนะ.. .............................................................. นานะ แปลว่า เจ็ด ฝรั่งถือว่าเลขเจ็ดเป็นเลขโชคดี ก็ไม่รู้ซีว่าคนญี่ปุ่นมองแบบเดียวกันไหม... แต่สำหรับเรื่องนานะ เลขเจ็ดถือเป็นเลขนำโชค ในเรื่องนี้มีนานะสองคน.. คนหนึ่งเข้มแกร่ง เชื่อมั่นในความฝัน เพื่อความฝันเธอยอมสละความรัก อีกคนหนึ่งอ่อนหวาน อ่อนไหว มีชีวิตอยู่เพื่อความรัก ทั้งสองคนโชคชะตานำพามาอยู่ร่วมกันในห้องเจ็ดศูนย์เจ็ด ....................................................... ผู้หญิงสองคนที่แตกต่างกันเจ็ดย่านน้ำ คนหนึ่งรักที่จะฝัน อีกคนฝันที่จะรัก.. ผ่านมาเจ็ดคูณ3บวกอีก1ปี..เท่าอายุฉันพอดี 22ปีที่ผ่านมา ฉันเคยคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นจำพวกรักที่จะฝัน.. แล้วอยู่ๆไม่ทันตั้งตัว กลายเป็นว่าความฝันที่จะรักของฉันกลับมามีอิทธิพลต่อชีวิตเหนือทุกอย่างในโลก ฉันเริ่มคิดจริงจัง... หรือมันถูกปลูกฝังมาในสายเลือดของผู้หญิงทุกคนในโลก.. ผู้หญิงถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความรัก.. เดโชะ? ........................................................... ฉันเคยดูถูกผู้หญิงจำพวกที่เกิดมาเพื่อเป็นเงาคนอื่น ภรรยาที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จสามี แฟนสาวที่ยืนตบมือให้แฟนหนุ่มข้างเวลา แต่วันนึง.. ฉันกลับอย่างเป็นคนพวกนั้นขึ้นมา.. ...................................................... ฉันคิดว่า... มนุษย์ผู้ใดประเมินค่าความรักน้อยกว่าเจ็ดเต็ม10 เขาคงไม่เคยพบความรักที่แท้จริง.. ฉันว่านะ ฉันคิดเอาเอง ............................................................. สุดท้ายนี้ฉันขอเป็นกำลังใจให้นานะทั้งสอง นานะที่ฝันที่จะรัก และรักที่จะฝัน นานะทั้งสองที่สิงสถิตย์อยู่ในหัวใจเพศหญิงทุกหมู่ ทุกผู้ ทุกนาม และฉันภาวนา ให้นานะทั้งสองในหัวใจทุกดวง.. มาบรรจบ มาพบ มาเจอกัน ที่ทางสายกลาง เพราะเส้นทางที่สมดุลย์นั้นย่อมนำมาซึ่งความสุขเสมอ ........................................... สาธุ อาเมน ... และถ้อยคำเยี่ยงนี้ อีกเจ็ดคำ ....................................

<< October >> S M T W T F S 28  29  30  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  << 2008>> 4. 3. 4. 5. 6. 7. 8.

Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง   ลืมบอกไป ชั้นเลียนแบบแกด้วยแระ ชั้นมีไดอารี่ฉบับพิเศษอีกฉบับเป็นของตัวเองแล้ว เหอๆๆๆ นิด    Thu 27 Sep 2007 20:43 [2] เซ็งสุดๆ เม้นท์ยาวโคตรๆๆ โพสปุ๊ป หายปั๊ป T^T อีกรอบแล้วกัน ----------------- ชั้นไม่ค่อยชอบหนังสือญี่ปุ่นเท่าไหร่ อ่านมาหลายเรื่องแต่ไม่ค่อยโดน ชอบก็แต่หนังสือผีจากญี่ปุ่นนี่แระ อย่างร้อนแรง กะเยือกเย็นก็มี ร้อนแรงนี่โอเค แต่เยือกเย็นนี่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ นางเอกเอาแต่อาบน้ำ ไม่รู้สิ อาจเป็นเพราะชั้นเป็นพวกที่อ่านหนังสือแบบเอาสนุกเข้าว่า ไม่ได้คิดตามมากเท่าไหร่ -------------- เห็นด้วยที่การอ่านหนังสือก่อน จะทำให้เราคาดหวังสูงมากกับเวอร์ชั่นหนัง อาจเป็นเพราะ เวลาอ่านหนังสือ เราก็มีภาพของนางเอก พระเอก ฉากต่างๆอยู่ในใจแล้ว จะให้ใครมาทำได้ถูกใจมันก็ยากทีเดียว แต่ชั้นเคยอ่านหนังสือเรื่องนึง พอเอามาสร้างเป็นหนังนี่สุดยอดทีเดียว ถ้าชัน้จำไม่ผิดจะได้ออสการ์ด้วยมั้ง เป็นหนังดราม่าขึ้นโรงขึ้นศาล แย่งสิทธิ์เลี้ยงดูลูกชาย ชื่อเรื่อง Kramer vs. Kramer แกลองหามาดูดิ รับประกันด้วยหัวใจเลย เหอๆๆ (แต่คงหายากแระ หนังเป็นสิบปีแล้ว) --------------- โนคอมเม้นท์ในเรื่องของความรัก เพราะชั้นก็ยังไม่รุ้ว่าชั้นเป็นประเภทไหน แต่ที่แน่ๆ ชั้นแน่ใจว่าแฟนชั้นเป็นนานะประเภทบูชาความรัก นึกแล้วก็สงสัยว่าแบบไหนคือชั้น ---------------- ปล.เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้แวะไปไดแกเลย แท้งกิ้วหลายๆ ที่เตือนให้มาอ่านอะไรดีๆ อีกครั้ง ^-^ ถึงจะช้า แต่อยากให้แกเขียนให้จบ คุณภาพแบบนี้ทุกฉบับ เป็นไดอารี่ขึ้นหิ้งได้เลย หึหึ นิด    Thu 27 Sep 2007 20:38 [1]